Ledigheid is des duivels oorkussen’, betekent min of meer, met luie mensen loopt het niet goed af. Bij de voetbalvereniging AH’78 is daar geen sprake van. Het bestuur en de trainers Richard Tit en Sebastian Schildt hebben een heldere toekomstvisie.

Richard Tit is duidelijk: “Over vier of vijf jaar willen met AH’78, dat nu in de 3e klasse speelt, een stabiele 2e klasse club zijn. Dat zal geen eenvoudige opgave worden aangezien we een relatief kleine vereniging zijn. Maar het is wel een mooie uitdaging. Met het bestuur hebben Sebastian en ik die ambitie uitgesproken en daar gaan we voor. AH’78 heeft een bestuur dat niet alleen praat, maar daden bij het woord voegt. Het is een nadeel dat we geen jeugdleden hebben; alleen twee senioren elftallen en een ploeg veteranen die voor hun plezier een balletje trappen. Om onze doelstellingen te realiseren zullen we ons ieder jaar moeten versterken.”

Sebstian Schildt die jarenlang als spits bij de club aan het Stadspark speelde: “We streven naar een gezonde mix tussen goede jeugdspelers en wat oudere- en ervaren spelers, die nog voetbalkwaliteiten hebben. Bijvoorbeeld spelers die jaren lang in de 1e klasse hebben gevoetbald en een stapje terug willen of moeten doen, maar nog wel de instelling hebben om een prestatie op het veld te leveren. Anders gezegd: de eerste- en tweede helft van de wedstrijd moet voor hen belangrijker zijn dan de derde in de kantine. Onze club toont ambitie; we creëren goede randvoorwaarden en we moeten laten zien dat we onderscheidend zijn van andere clubs op welke wijze dingen worden geregeld en aangepakt.”

We zullen in de eerste plaats gaan scouten en ons netwerk aanboren
Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. AH’78 moet in Huizen opboksen tegen de grote clubs als s.v. Huizen en HSV De Zuidvogels, die wellicht meer aantrekkingskracht hebben. De 50-jarige Richard Tit en de 39-jarige Sebastian Schildt denken echter niet in problemen, maar zoeken oplossingen voor het vraagstuk. Richard Tit: “We zullen in de eerste plaats gaan scouten en ons netwerk aanboren. Dat laatste hebben wij zeker en ook de spelers. Ze komen regelmatig mannen van andere verenigingen tegen. Zij weten vaak als eerste als een speler ergens weg wil of niet meer naar zijn zin heeft en bij ons past.”

“Er is nog ander aspect waar we ons voordeel uit kunnen halen. Bij de grotere verenigingen zijn regelmatig trainerswissels. Die nemen uit hun eigen netwerk vaak spelers mee. Dat betekent meestal dat jeugdspelers van die club die tegen het niveau van het eerste elftal aanzitten, geen kans meer krijgen en dan buiten de boot vallen. Ze kwijnen weg op de reservebank. Omdat wij een kleine vereniging zijn, komen die jeugdspelers dan bij ons wel aan het spelen toe. Door veel wedstrijden te voetballen, kunnen zij zich verder ontwikkelen, sneller op niveau komen en dan later eventueel een stap hogerop maken. Voor trainers is dat een mooie uitdaging.”

Sebastian Schildt vult aan: “AH’78 heeft een goede naam in de voetbalwereld. We zijn een leuke gastvrije club en stralen warmte uit. Die warmte en dat iedereen wordt genomen zoals hij is en in zijn waarde gelaten, vloeit voort dat we van oorsprong een Molukse club zijn. De basis is en blijft voetballen op een hoog mogelijk niveau en de beleving om beter te worden. Maar ook om het gezellig te houden en uitstralen dat we één grote familie zijn. Dat moet de drijfveer zijn van spelers uit de harde wereld van het topamateurvoetbal om bij ons te willen komen spelen. Je moet bij ons willen voetballen.”

Trainers en spelers willen niets liever dan op het veld staan
Maar door corona wordt er voorlopig geen bal getrapt; het anders vaak hobbelige veld ligt erbij als een biljartlaken. In de kantine staat het fornuis, waar Molukse dames tijdens de thuiswedstrijden de bekende overheerlijke kip en saté bereiden, al maanden werkeloos. Richard Tit is er berustend onder: “Het is niet anders maar wel een gemis. Trainers en spelers willen niets liever dan op het veld staan.”

“Nadeel van deze situatie is wel dat het hele sociale leven rond de club is ingestort. Maar AH’78 kennende zal dat weer snel hersteld zijn als de bal weer mag rollen. Ik hoop dat de competitie voor een deel kan worden uitgespeeld; het is afwachten. We zijn wel in overleg met Laren, Eemnes en het Blaricumse BVV om als alternatief ook een toernooi op te zetten. Net zoals in Hilversum. De spelers krijgen van ons trainingsschema’s om fit te blijven. We blijven met hen in gesprek en houden hen voor ogen dat er zeker nog gevoetbald gaat worden.”

Het trainerskoppel bij AH’78 heeft veel ervaring. Richard Tit speelde vanaf zijn 19e jaar zeventien seizoenen bij de club. Daarna werd de geboren Amsterdammer, die in de beveiliging werkt, trainer bij verschillende Amsterdamse clubs. In de regio was hij voor AH’78 drie jaar trainer bij Wasmeer. Toen deze club overging van het zondag- naar het zaterdagvoetbal vetrok hij daar. “Daarna kon ik geen leuke club vinden. Ik had het ook wel een beetje gehad.”

Scherp
“Want door de probleempjes die zich in de selectie voordoen, ben je ook sociaal werker. Ik ben een opleiding voor sportmasseur gaan volgen om als verzorger bij het voetbal betrokken te blijven. Tijdens deze studie, die ik nog volg, belde AH’78 met de vraag of ik het samen met Sebastian trainer van het eerste wilde worden. Dat zag ik wel zitten en door onze goede verstandhouding houden we elkaar scherp.”

Sabastian Schildt is afkomstig uit de Duitse plaats Haan, in de buurt van Düsseldorf. Daar begon hij met voetballen en speelde daarna onder andere bij Union Solingen en Düsseldorf. In 2005 kwam hij naar Nederland en speelde 2,5 jaar bij Huizen en daarna bij Omniworld Almere; nu Almere City dat in de 1e divisie speelt. In 2009 ging hij bij AH’78 voetballen.

“In 2016 ben ik begonnen met de trainersopleiding. Ik trainde het 2e elftal en speelde in het eerste. Daarna werd ik assistent bij het eerste in het seizoen dat Daan Hidden trainer was. Vervolgens twee jaar bij Bertus van Effrink. En nu met Richard. Met hem de mooie uitdaging om onze ambitie via jaarlijkse doelstellingen te realiseren”, besluit de salesmanager in verpakkingen voor een Duits bedrijf.

De historie van AH’78:

AH’78 is de derde voetbalclub van Huizen. Huizen herbergt een kleine maar hechte Molukse gemeenschap die naast deze eigen voetbalclub ook een eigen kerk en buurthuis heeft. Kort na de tweede wereldoorlog kwamen de eerste Molukkers naar Nederland en een groot contingent in 1951. In Huizen werden zij geplaatst in kamp Almere. Na verloop van tijd werd er een voetbalteam opgericht dat tegen elftallen van bedrijven uit de omgeving voetbalde. De oprichters kozen ervoor om een eigen club te starten, omdat zij de Molukse cultuur wilden behouden. Sportclub Almere Huizen (AH’78) was ontstaan.

In 1978 werd de club officieel lid van de KNVB. In 2008 vierde de club dus haar 30-jarig jubileum. Dit werd onder andere opgeluisterd met de promotie van het eerste team naar de 3e klasse. In 2010 promoveerde AH’78 naar de tweede klasse. Na hier 4 seizoenen in te hebben gespeeld is het eerste elftal momenteel weer actief in de 3e klasse. Alhoewel de meerderheid van het huidige AH Nederlands is, heeft de vereniging haar typisch Molukse stijl en cultuur weten te behouden.


Foto: Bob Awick.