Ondermaats AH ’78 verliest kansloos in Amsterdam.

Dat de Huizer equipe momenteel niet draait zoals in het eerste gedeelte van de competitie is wel duidelijk. Maar op de manier verliezen zoals afgelopen zaterdag gebeurde doet pijn aan de ogen!

Aanvankelijk begon men nog best redelijk in Amsterdam west. De eerste 10 minuten waren voor de bezoekers en er leek geen vuiltje aan de lucht. Echter waren enkele aardige mogelijkheden niet aan de voorwaartsen besteed en werd er steeds gehaaster en (dus) onnauwkeuriger gespeeld.
Nadat een corner halverwege de eerste helft door de gastheren werd afgeslagen en omgezet in een succesvolle counter, met vier tegen twee was het voor de Amsterdammers een koud kunstje deze mogelijkheid uit te buiten, kwam men simpel op 1-0.
Na deze treffer werd het veldspel er bij de bezoekers niet beter op, er werd veel te veel ruimte (vooral achter de laatste linie) weggegeven en de de thuisploeg maakte daar gretig gebruik van. Tot treffers leidde dit niet in het eerste bedrijf en zo werd de rust aangevangen met een 1-0 stand op het scorebord.

Na de thee en met een straffe wind in de rug zou je denken dat de gasten aan zouden dringen om de gelijkmaker af te dwingen. Het was echter andersom, gesterkt door de voorsprong kreeg de thuisploeg steeds meer vertrouwen in een goede afloop en met name na enkele flaters aan de kant van de bezoekers werd er simpel uitgelopen naar een comfortabele 3-0 voorsprong.
Ciyhan maakte nog een heerlijke goal om de “eer” te redden. Zijn hoekschop, gedragen door de wind, verdween ineens over de doelman van de thuisploeg in de verre hoek, 3-1.
Meer zat er deze zaterdag niet in voor de ploeg van Tit/Schildt, die zelfs in de slotfase nog een vierde goal moesten incasseren en zo kansloos met een 4-1 nederlaag terug naar Huizen konden.

Zaterdag 30 april wacht in het Huizer stadspark Amstelveen Heemraad, dat de weg naar boven heeft gevonden. De stadsparkbespelers weten dus wat hen te wachten en te doen staat om tot een beter reultaat te komen en zo de onderste regionen te vermijden.

Rob M.